Ons verhaal
Een plek om te delen.
Geïnspireerd door de boeken van Vladimir Megre over Anastasia, en in het bijzonder haar leefhectare, kocht ik in 2009 dit verwaarloosde recreatieterrein met een eigen ven. Sindsdien werk ik er met hulp van mijn man Lei aan om er een voedselbos van te maken, volgens de principes van permacultuur.
Mijn man en ik, en soms wat bevriende helpers, onderhouden het terrein. We zijn nu bezig met het planten van de toplaag: kastanjes en walnoten, en de middelhoge en lage bomen, voornamelijk fruit. Het vordert langzaam, want er zit enorm veel puin in de grond. Dat is ooit gestort om het moerassige terrein droger te maken.
Waarom we bestaan
Delen, ontmoeten,
verbinden.
Wat we telen
Van traditioneel tot bijzonder.
De oogst wordt gedeeld, geruild en verkocht. Daarnaast worden producten verwerkt tot sauzen, soepen, sappen, pesto’s, kruidenmengsels en fruitleer.
De tuin in beeld
Sfeerimpressie
Doe mee
Hoe je kunt aansluiten.
Wat ons drijft
Trots op nu,
klaar voor straks.
Trots op
Het is een erg mooie plek, en het ven maakt het extra bijzonder. Toen ik het kocht, stond het vol met populieren en brandnetels. Inmiddels is het een stuk mensvriendelijker geworden en elk jaar wordt de oogst groter.
Op weg naar
Ik hoop er een plek van te maken waar mens en dier aangenaam kunnen verpozen en ondertussen kunnen snoepen van al het eetbaars.